Beograd

Profesorska kolonija

Profesorska Kolonija

Naselje Profesorska kolonija je jedinstvena kulturno-istorijska celina sa kojom se Opština Palilula i Grad Beograd kao retko koji grad u Evropi može ponositi. To je gradska četvrt koju su između 1926. i 1929. godine osnovali, u njoj živeli i stvarali, više od četrdeset profesora Beogradskog univerziteta. Jezgro Profesorske kolonije koje je nastalo u periodu od 1926. do 1929. činili su delovi današnjih ulica: LJube Stojanovića, Stojana Novakovića, Jaše Prodanovića i Račkog. U današnjim urbanističkim planovima grada Profesorska kolonija je naziv za naselje uokvireno ulicama: Cvijićevom, Bulevarom despota Stefana, Mitropolita Petra i Braće Grim.

Cesma

Profesori su gradili svoje kuće kreditima Hipotekarne banke i uz pomoć Beogradske opštine. U vreme izgradnje Profesorske kolonije komunalna infrastruktura gotovo da i nije postojala. To je bio prostor izvan granica Beograda, s one strane Bulbuderskog potoka (današnja Cvijićeva ulica).

Početkom treće decenije 20. veka u Profesorskoj koloniji su živeli sledeći profesori Beogradskog univerziteta: Aleksandar Jovanović, Aleksandar Leko, Bogdan Popović, Borislav Lorenc, Vasilj Popović, Viktor Novak, Vinko Vitezica, Vinko Đurović, Vladimir Petković, Vladimir Ćorović, Dimitrije Konjev, Dragoljub Jovanović, Dušan Popović, Živko Tucaković, Živojin Đorđević, Ivan Đaja, Ivan Sviščev, Jevrem Nedeljković, Jovan Erdeljanović, Jovan Markov, Jovan Tomić, Julije Vagner, LJubiša Glišić, Milan Budimir, Milan Dražić, Milan Luković, Milivoje Rakić, Milutin Milanković, Mladen Josifović, Nikola Saltnikov, Pavle Popović, Pavle Stevanović, Petar Bulat, Radivoje Kašanin, Roko Vuković, Siniša Stanković, Svetozar Jovanović, Tadija Pejović, Tanasije Mitrović, Uroš DŽonić, Fehim Barjaktarević i Henrik Barić.

Profesorska kolonija je ambijent kvalitetnog standarda življenja i stanovanja sa mnogo zelenila i uređenih vrtova, izraženim redom u načinu izgradnje kuća, okućnica, ograda urađenih sa istančanom pažnjom za detalje.

Milutin Milankovic

Jedan od najpoznatijih stanovnika Profesorske kolonije bio je Milutin Milanković, koji je živeo u ulici LJube Stojanovića od 1926. do svoje smrti 1958. Zanimljivo je da je živeo u ulici koja nosi ime LJubomira Stojanovića, koji je bio ministar prosvete, kada je 1909. Milutin Milanković započeo profesorsku karijeru na Beogradskom univerzitetu. Zvaničan ukaz o Milankovićevom postavljenju potpisao je Stojanović. Milanković je po profesiji bio građevinac, astronom, matematičar, geofizičar, ali iznad svega utemeljivač moderne klimatologije i klimatskog modeliranja. radeći na problemu uticaja astronomskih faktora na klimu u toku geološke prošlosti zemlje, Milanković je na egzaktan način objasnio periodizacije nastanka, razvoja i povlačenja glacijalnih faza u toku proteklih 600.000 godina. NJegovo delo "Kanon osunčavanja" unelo je revoluciju u nauku o Zemlji. Milankovićev naučni rad je omogućio egzaktno razumevanje pulsa klimatske istorije Zemlje i otvorio put ka predviđanju budućih klimatskih uslova na našoj planeti. NASA ga ubraja u desetak divova nauke o Zemlji, toponimi na nebeskim telima nose njegovo ime, jedna od budućih ekspedicija na Mars zvaće se po njemu.

Pаlilulа linкоvi
Nаšа кućа Pаlilulа